Terugblik op 20 jaar

Geplaatst door Samir Sharma on 3 April 2013 | Reacties

Aldivèr bestaat in 2013 alweer 20 jaar. Gisteren vroeg een collega mij ‘Wat zijn nou de hoogte- en dieptepunten van 20 jaar Aldivèr?’ Weer een ander zei ‘Het lijkt me leuk als je op de nieuwe website een column plaatst waarin je regelmatig schrijft over je ervaringen. Ik ben het daar helemaal mee eens, maar waar begin je in je eerste column. Er is zoveel te vertellen.

Ik kan ook niet te ver teruggaan, ik ben zelf pas (of al) 7 jaar directeur en mede-eigenaar van deze bijzondere organisatie. De eerste 3 jaar was een rollercoaster van jewelste. Groeien van een paar ton omzet naar 20 miljoen in 3 jaar tijd, dat gaat niet zonder slag of stoot en dan kan succes opeens je grootste valkuil worden. Maar ook de jaren erna is er zoveel gebeurd, dat het moeilijk is om een paar gebeurtenissen aan te wijzen. Ik ga het toch proberen.

Ten eerste is Aldivèr een bijzondere organisatie. Waarom? Nu ga ik even niet de geijkte zaken noemen over onze visie en dienstverlening etc., maar juist iets wat moeilijk tastbaar is, maar absoluut essentieel. Het is de chemie tussen de mensen. Niemand van ons is een virtuoos, niemand blinkt uit met een uitzonderlijk talent, allen kennen we tegenslagen. Echter de chemie tussen de individuen maakt het geheel sterk. Dat maakt Aldivèr een succesvolle organisatie, ons succes hebben we volgens mij in belangrijke mate hieraan te danken.

Hoogte- en dieptepunten

Ik stip twee hoogtepunten aan, die er voor mij bovenuit steken. Het eerste hoogtepunt is het opzetten van de BBL tak. We wilden een verschil maken in een gevestigde markt en ontwikkelden een business case om leerlingen te begeleiden op basis van een regionaal model voor ROC's in Nederland. We kregen de steun van een aantal zeer gerenommeerde ROC’s. Toen we eenmaal begonnen (met kunst en vliegwerk) sloeg het zo goed aan, dat we in een keer 150 leerlingen konden plaatsen. Dat was een enorme opsteker. We hadden het dus goed gezien en werden al snel ook gesteund door het bedrijfsleven. In de afgelopen tijd is onze dienstverlening sterk geprofessionaliseerd en hebben we jaarlijks meer dan 500 BBL leerlingen in transport en logistiek door heel Nederland.

Het tweede hoogtepunt voor mij was de dankbaarheid van een van onze uitzendkrachten. Toen hij mijn kamer binnenkwam moest ik even nadenken waarvoor hij mij precies bedankte. Ik zal niet uitweiden over de onvoorstelbare problemen waarmee hij te maken had, maar de man had zich mede door omstandigheden in een uitzichtloze situatie gewerkt. Juist dan moet je mensen niet in de steek laten en loyaal zijn. Ik herinner mij achteraf nog goed dat het team zich erg goed voelde met deze zienswijze. Maar het gaat hier niet over één persoon. Het is veel meer een uiting hoe wij vinden dat je met mensen om hoort te gaan. Deze man is door het team meer dan  twee jaar met werkelijk van alles geholpen. Van rechtszaken tot huisvesting van leningen tot zelfs een nieuw gebit. De voorbereiding van de zittingen deed ik en een collega ging vervolgens met de man naar de rechtbank waar hij als raadsman optrad. Zij wonnen alles en twee jaar later had hij zijn leven op de rit en was het een van onze beste uitzendkrachten. Nadat het tot mij was doorgedrongen waarvoor hij mij bedankte, voelde ik me enorm trots op het team. Eigenlijk zegt dat alles over Aldivèr.

Dieptepunten, daar moest ik wat langer over denken. Eerlijk gezegd vallen de dieptepunten wel mee. Natuurlijk zijn er tegenslagen geweest zoals in ieder bedrijf, maar zolang je dat niet als dieptepunt ervaart, ben je al een heel eind op weg. Gewoon je energie kanaliseren, slimme mensen deelgenoot maken van het probleem, goed luisteren en dan komt het meestal wel goed.

Wat is succesvol?

Ik krijg weleens de vraag ‘Is Aldivèr succesvol?’ Je zou op basis van het trackrecord inderdaad Aldivèr als zodanig kunnen kwalificeren. Echter een trackrecord is impliciet naar het verleden kijken en ik vind een organisatie die dat doet per definitie niet succesvol. Je krijgt dan een soort van genoegzaamheid die je niet kunt gebruiken. Succes is een vreemd fenomeen. Het zegt me weinig, het wordt door anderen toegekend. Je bent het als anderen het van je zeggen. Het is leuk, maar behaalde resultaten in het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Beter is te denken dat ook jij volgend jaar failliet kunt zijn. Dan blijf je scherp, gretig en zal je niet snel op je lauweren rusten. Kortom niet wennen aan je succes want deze kan van korte duur zijn.

Ik heb meer moeite met zaken die buiten mijn invloedsfeer liggen waardoor ik niet direct kan acteren. Dat voelt soms als vechten tegen de bierkaai. Bijvoorbeeld wanneer je klanten verliest aan malafide bureaus die lage tarieven aanbieden omdat hun business model is gebouwd op het uitbuiten van werknemers en het oplichten van de Nederlandse belastingbetaler. Geloof het of niet maar ook in Nederland zit het er vol van. Ik constateer wel dat we in een proces van verandering zitten waarbij verantwoordelijkheid, transparantie en rechtvaardigheid breder wordt gedragen. Hier kom ik zeker nog op terug.

We gaan eerst ons jubileum vieren. Dat doen we natuurlijk samen met onze medewerkers, klanten en toeleveranciers. Maar daar blijft het niet bij. 20 jaar Aldivèr is ook een mooie aanleiding om ons maatschappelijk in te zetten voor het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam. Wij gaan een onderzoeksproject sponsoren dat is gericht op de zeldzame neurologische ziekte tubereuze sclerose bij kinderen. Wij dragen hieraan graag ons steentje bij. In mijn volgende column hierover meer.

Samir Sharma is sinds 2006 directeur en mede-eigenaar van Aldivèr. Met enige regelmaat zal hij een column schrijven over het reilen en zeilen van Aldivèr en de ontwikkelingen in de markt. De ene keer over werken en leren in transport en logistiek, dan weer over de Poolse tak en alles wat daarbij komt kijken. Altijd met een kritische blik en grote betrokkenheid bij het werk en de mensen.